Dyrektywy unijne energetyka

Unijna dyrektywa Atex określa podstawowe wymagania, jakie potrzebują być zadowolone przez wszystkie produkty, które są oddane do spełnienia w dziedzinach zagrożonych wybuchem. Normy powiązane funkcjonalnie z zasadą określają szczegółowe wymagania. W ramach wewnętrznych regulacji, stosowanych w poszczególnych krajach członkowskich regulowane są wymagania, które nie są precyzowane ani przez dyrektywę, ani przez normy wewnętrzne. Wewnętrzne regulacje nie mogą stanowić niezgodne z przepisami dyrektywny, ani nie może przylegać do zaostrzenia wymagań wymuszonych przez dyrektywę.

Dyrektywa Atex została ustalona w życie, aby maksymalnie zmniejszyć ryzyko, które jest połączone z wykorzystaniem dowolnego produktu w obszarach, w jakich może żyć atmosfera grożąca wybuchem. Producent ponosi całkowitą odpowiedzialność za określanie, czy konkretny towar podlega ocenie zgodzie z racjami atex a za dostosowanie danego materiału do ostatnich części. Atest atex jest reklamowany w wypadku produktów, jakie widzą się w okolicy zagrożenia wybuchem. Strefa zagrożenia początkiem istnieje toż przestrzeń, gdzie układa się, użytkuje lub przechowuje substancje, jakie w powiązaniu z powietrzem mogą wytworzyć mieszaniny wybuchowe. W szczególności do jakości takich substancji zdaje się: ciecze, gazy, pyły i włókna łatwopalne. Mogą wtedy stanowić np. benzyny, alkohole, wodór, acetylen, pył węglowy, pył drzewny, pył cynkowy. Do wybuchu wchodzi w wypadku, kiedy duża porcja energii pochodząca z efektywnego źródła zapłonu dociera do atmosfery wybuchowej. Po zainicjowaniu pożaru dochodzi do wybuchu, który ma duże ryzyko dla działania a zdrowia ludzkiego.